Archive for Styczeń 1970

Formę trejes nazywamy formą zrekonstruowaną

Mamy powody przypuszczać, że takiego wyrazu używał jakiś lud, którego język dał następnie początek (drogą emigracji? przekazania? zmian wewnętrznych? kontaktów z innymi ludami?) znanym nam językom indoeuropejskim.

Read the rest of this entry »

Niektóre typy zmian fonetycznych

W poprzednim podrozdziale zwróciliśmy uwagę na to, że spółgłoski są czasem palatalizowane, tj. artykulacja ich przesuwa się raczej w kierunku podniebienia (palatum) niż w kierunku innego miejsca w jamie ustnej: innymi słowy, język podnosi się do podniebienia. Tu znów można przytoczyć poi. cicho [ćixo], w przeciwieństwie do ros. muxo [t’ixo], przy czym wyraźnie widzimy przesunięcie od zębów do podniebienia w języku polskim: lub też dzisiejszą włoską wymowę wyrazu circo z nagłosowym [ć] zamiast [k] jak w klasycznym łac. circus. W obu przypadkach miejsce artykulacji spółgłoski nagłosowej uległo przesunięciu ku miejscu artykulacji następującej samogłoski. Ogólnie rzecz biorąc, dwa dźwięki stały się bardziej podobne, niż były przedtem.

Read the rest of this entry »

Główne typy zmian znaczeniowych

Istnieje wiele określonych typów zmian semantycznych spowodowanych przesunięciem stosunku między znakiem a jego de- sygnatem. Próby sklasyfikowania ich w wyraźne, wzajemnie wykluczające się grupy zawodzą, ponieważ w danym przypadku wchodzi często w grę więcej niż jeden czynnik, a rezultaty zmian można częstokroć opisać na różne sposoby. Poniższa lista typów opiera się pa kategoriach tradycyjnych, ale będziemy usiłowali wskazać miejsca częściowego krzyżowania się. ich zakresów.

Read the rest of this entry »